- konsultacje fizjoterapeutyczne,
- konsultacje lekarzy ortopedów,
- konsultacje psychologa,
- rehabilitacja, trening funkcjonalny,
- masaż leczniczy,
- fizjoprofilaktyka.
rehabilitacja domowa
Fizjoterapia pediatryczna to pojęcie kompleksowe obejmujące rehabilitację dzieci:
  • Przedwcześnie urodzonych,
  • Ze schorzeniami neurologicznymi (m.in. mózgowe porażenie dziecięce, rozszczep kręgosłupa, choroby nerwowo- mięśniowe, po uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego),
  • Ze schorzeniami ortopedycznymi (m.in. wady postawy ciała, zaburzenia budowy, po urazach kostno- stawowych),
  • Ze schorzeniami układu oddechowego (m.in. astma oskrzelowa, mukowiscydoza)
  • Ze schorzeniami reumatycznymi wieku rozwojowego (m.in. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów),
  • Z dysfunkcją integracji sensorycznej,
  • Z zespołami genetycznymi,
  • Z niepełnosprawnością intelektualną.
Filozofia fizjoterapii pediatrycznej:
  1. Dziecko i jego rodzice są partnerami w terapii.
  2. Praca zespołowa: lekarz, fizjoterapeuta, pedagog, logopeda, psycholog.
  3. Ciągła motywacja dziecka objętego terapią.
  4. Cel terapii zawsze musi być funkcjonalny oraz tzw. z ang. SMART
  • S –specyficzn                     
  • M- mierzalny
akceptowany przez terapeutę, dziecko i rodzica
  • R- realistyczny
  • T - ściśle określony w czasie
Cel terapii musi pozytywnie przekładać się na codzienne życie dziecka.

        5. Stymulacja wielozmysłowa.
        6. Terapia adekwatna do wieku dziecka ale i prawidłowego rozwoju psychoruchowego dziecka.


Metody leczenia:

Masaż Shantala to prosty technicznie masaż niemowląt i małych dzieci. Masaż dziecka to szczególna forma dotyku, będącego pierwszą formą komunikacji między dzieckiem a osobą dorosłą.

Wykwalifikowany instruktor prowadzi warsztaty masażu dla rodziców, na których  demonstruje chwyty masażu na lalce, a rodzice/ opiekunowie uczą się i ćwiczą masaż na własnym dziecku.
Etapy nauki masażu Shantala podzielone są na 4 części:
  1. Masaż obejmujący klatkę piersiową i rączki dziecka
  2. Masaż brzuszka i nóżek
  3. Masaż pleców
  4. Masaż twarzy oraz „gimnastyka”
Regularny masaż Shantala daje wymierne korzyści zarówno dla dziecka jak i dla rodzica.
Do najważniejszych korzyści dla dziecka można zaliczyć:
  1. regulacja snu,
  2. wyciszenie,
  3. poprawa trawienia, zapobieganie kolkom,
  4. wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa.
Korzyści dla rodzica:
  1. poprawa wiary w swoje umiejętności opieki nad dzieckiem,
  2. relaks,
  3. wzmocnienie więzi z dzieckiem,
  4. zrozumienie komunikatów wysyłanych przez ciał dziecka.



Metoda NDT- Bobath to neurorozwojowa metoda leczenia usprawniającego niemowląt i dzieci z zaburzonym rozwojem ruchowym. Na całym świecie należy ona do wiodących metod fizjoterapeutycznych w terapii dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Najistotniejszym celem usprawniania według metody NDT jest osiągnięcie jak najlepszej pod względem jakościowym funkcji ruchowej.
Terapeuta tej metody dokonuje wnikliwej analizy możliwości i problemów pacjenta, opracowuje plan usprawniania a następnie prowadzi terapię przez zastosowanie odpowiednich technik stymulacji i wspomagania, których celem jest osiągnięcie jak największej niezależności dziecka.
Główne zasady terapii metodą NDT- Bobath:
  • normalizacja napięcia mięśniowego,
  • wyzwalanie ruchów we wzorcach jak najbardziej zbliżonych do prawidłowych,
  • budowanie kontroli postawy i koordynacji ruchowej,
  • utrzymanie pełnej ruchomości stawowej,
  • umiejętność wykorzystywania zdobytych umiejętności w czynnościach dnia codziennego.
Zasady metody nie kolidują z naturalnym rytmem dnia dziecka. Mogą być w łatwy sposób włączone w zabiegi pielęgnacyjne i codzienną opiekę nad dzieckiem. Nie zaburzają interakcji rodzic- dziecko.



Metoda Halliwick to nauka pływania osób niepełnosprawnych.
Koncepcja Halliwick opiera się o 10- cio punktowy Program nauki pływania:
  1. Przystosowanie psychiczne.
  2. Niezależność.
  3. Kontrola rotacji poprzecznej.
  4. Kontrola rotacji strzałkowej.
  5. Kontrola rotacji wzdłużnej.
  6. Kontrola rotacji łączonej.
  7. Wypór.
  8. Równowaga.
  9. Ślizg w turbulencjach.
  10. Przemieszczanie się w wodzie.
Zajęcia odbywają się w grupie, lecz każdy pływak ma swojego osobistego instruktora, który stosuje odpowiednie wspomagania adekwatne do poziomu sprawności psychoruchowej pływaka.

Nowych umiejętności pływak nabywa przez uczestnictwo w różnego rodzaju wodnych aktywnościach, zadaniach, zabawach czy grach.